<![CDATA[
<body><h1>
Weet je nog dat gevoel dat je had toen je het debuut van Joost Zwagerman Gimmick las? Of Ik ook van jou van Ronald Giphart? Het zijn allemaal boeken die trachten te appelleren aan studenten. Of ze daarin slaagden is een tweede, maar de pogingen moeten in ieder geval op waarde geschat worden. Arjan Verhagens debuut Strak past moeiteloos in dat rijtje. Het verhaal speelt zich af in een studentikoos milieu (Leiden) waarin veel gezopen, beledigd, geneukt en gelachen wordt. De premisse is vrij simpel: jongen hongert zichzelf uit om zijn aan anorexia lijdende vriendin te overtreffen in destructiviteit. De uitwerking van dit gegeven mag opvallend, zelfs bijna sensationeel genoemd worden. Verhagen schrijft alsof de duivel hem op de hielen zit: snel, hijgend, niets ontziend en vlijmscherp. Hoofdpersoon Abel ("lucifers discipel op aarde") is een aanwinst voor de Nederlandse literatuur, een karakter waar Jan Wolkers nog jaloers op zou zijn.
Met name de beschouwingen over en de dialogen met ex-vriendin Kattelijn zijn badkamertegelspreuken. Strak is de oerkreet van een rasschrijver.
Strak is keihard en rigoreus. Soms is het goed voor een lach, soms voor een klap in het gezicht, maar Verhagen volhardt in het ongenuanceerde imago van zijn hoofdpersoon.
Zowel de intrigerende neo-postmoderne inhoud, als de onthullende wijze van schrijven in een directe, soms spetterende taal, plaatst deze roman moeiteloos in de literaire traditie van Jan Wolkers en Joost Zwagerman, met dit verschil dat Strak daarbinnen duidelijk haar eigen evocatieve stem verheft. Zoals in de meeste romans van Wolkers en die van Zwagerman, krijgt de lezer in Strak een masker opgezet van één romanfiguur van waaruit het verhaal verteld wordt. Dit masker verhult niets, maar vergroot soms het onderkoelde leed waarmee de hoofdpersoon worstelt, zonder dat het door luchtledigheid bij de lezer irritaties opwekt. Arjan Verhagen kan zich daarnaast met deze roman, waarin ruim baan gemaakt wordt voor de alledaagse, bijna echoënde humor, moeiteloos meten met moderne auteurs als Joost Niemöller en Ronald Giphart.
Verrassend romandebuut
Leeftijdgenoten van de 23-jarige hoofdpersoon zullen veel punten van herkenning vinden in de trefzeker omschreven onzekerheid van de hoofdpersonages en zullen de vlotte vertelstijl kunnen waarderen. Strak heeft de vorm van een openhartige bekentenis en is bij vlagen zwartgallig humoristisch. In de roman wordt verwezen naar de roman American Psycho, die gekarakteriseerd wordt als ´meedogenloze beschrijving van oppervlakkigheid´: deze typering kan ook van toepassing zijn op Strak.
energie en enthousiasme geschreven
Een rasschrijver! Daar moet je zuinig op zijn…
Strak houdt de aandacht stevig vast, is geestig zonder de serieuze en tegelijk lichtelijk absurde ondertoon ook maar een moment te verliezen en bij vlagen zodanig hilarisch dat ik luidop in de lach schoot.
Een ijzersterk debuut. Een levensecht verhaal dat blijvend weet te boeien. Aangeraden.
</h1>
<a href="http://www.ontwerpenadvies.nl"></a>
<a href="http://www.arjanverhagen.nl/"></a>
</body>
]]>